Ádám Zoltán, Aatóth Franyó, Bada Dada Tibor, Bukta Imre, drMáriás, efZámbó István, El Kazovszkij, feLugossy László, Fehér László, Gerhes Gábor, Mulasics László, Nádler István, Nagy Kriszta x-T, Soós Nóra, Swierkiewicz Róbert, Szirtes János, Tarr Hajnalka, Várnai Gyula, Wahorn András

Grotere maat

Bukta Imre: Riesenappelen aan de grens

74×103, olie, canvas, tegel en lucifer op houten blad, 2001

De Godot Galeria nodigt u met veel hartelijkheid uit naar de

Hedendaagse private collecties XVII

voor de getitelde tentoonstelling, waarin dit keer een selectie uit de collectie van Gerendai Károly wordt getoond.

feLugossy László: Zwarte doos

70 × 100, houtskool, papier, 1997

De tentoonstellende kunstenaars: Ádám Zoltán, Aatóth Franyó, Bada Dada Tibor, Bukta Imre, drMáriás, efZámbó István, El Kazovszkij, feLugossy László, Fehér László, Gerhes Gábor, Mulasics László, Nádler István, Nagy Kriszta x‑T, Soós Nóra, Swierkiewicz Róbert, Szirtes János, Tarr Hajnalka, Várnai Gyula, Wahorn András.

Opening: 2012. april 25 op 20 uur

Opent: drMáriás

Curator: Stánitz Zsuzsanna

Beschikbaar tot 26

Francoise Gilot: Een feest op de Nijl

34×24, acryl, doek, 1998

Iets wijkt het met muziek – denkt men, als het over Gerendai Károly's persoonlijke collectie gaat. Het bekijken van een verzameling van meer dan 200 jaren oude kunstwerken maakt ten duidelijke moed duidelijk welke kunstenaars er in hun naam staan, die met hun werken het materiaal fundamenteel bepalen en tegelijkertijd de verzamelaarshouding weerspiegelen. Gerendai zelf formuleert het zo: “hetzelfde obsessieve en inherent emotionele band met de beeldende kunst heeft te maken als met mijn andere hobby’s. Vanaf het eerste moment heeft vooral de muziek bepaald van wie ik foto's overnam” – onze hypothese is dus bevestigd. De passie voor muziek legde een nieuwe toewijding voor hem vast – het verzamelen van kunstwerken van gelijkwaardige kunstvormen.

Het verzamelen van kunstwerken kan vrij gemakkelijk verslechteren tot een verslaving, waarbij de “toegangsbewijs” het cruciale punt is – zodra het proces begint, is er vanaf dat moment geen terugkoppeling meer. Het echte bewijs hiervoor is het feit dat het vergel en het privé huis van Gerendai beide onafgebuiten muren hebben – de verzamelaar leeft zijn dagelijkse leven tussen de werken, en hij deelt deze vreugde graag met zijn collega's. Laten we het bepaalde “toegangsbewijs” bekijken als achtergrondmuziek, en dan is het meteen duidelijk waarom de werken van EfZámbó István, felLugossy László en Wahorn András een van de bepalende kunstenaars rond het collectief vormen. Dit was echter alleen een stap in het geleidelijke verdiepen van het verzamelen van kunstwerken op de tijdsvergelijking; het palet is sindsdien ongelooflijk uitgebreid en kleurrijker geworden. Kunst verzamelen is ook een leerproces, waardoor nu een zelfstandig beslissend, verfijnd en duidelijk omschreven verzameling is ontstaan. Een cruciale rol in de initiële keuzes speelde de adviseursrelatie met galeriehouders, die vervolgens tot een vriendschap groeide, en dat karaktèreert nog steeds de verzamelaar; investeringsaspecten blijven echter vrij buiten beschouwing. Kunst kopen wordt dus gedreven door emotionele aspecten, die zich combineren met een steeds meer geïnformeerde en meer wetende verzamelaarsattitude.

Wahorn András: Man met mes

160 × 190, olief, doek, 1997

De collectie kent één van de meest opvallende lijnen die door het werk van de voormalige artiest – nadat hij zich autodidactisch op het kunstpad wierp – bestudeerde (efZámbó, feLugossy, Wahorn) werd gevormd. Ook Franyó Aatóth verschijnt in meerdere werken, die samen met de vorige groep uit Santendre een enigszins absurde, droomachtige, figuurlijke, meestal menselijk dilemma’s behandelende sectie van de collectie vormen. Een andere opvallende lijn van de collectie bestaat uit abstractere, gestelgebonden werken die met de materiaalbehandeling en de oppervlakte spelen. De nadruk op Gerend bestaat in meerdere werken van onder andere Ádám Zoltán, Nádler István, Bukta Imré, Fehér László, Mulasics László, Swierkiewicz Robert, en Szirtes János, waarbij de opeenvolgende, verschillende stijlen duidelijk volgen. De collectie heeft dus twee hoofdthema’s, gebaseerd op de twee eerder geëtiste groepen, die worden aangevuld door werken van kunstenaars die vaak een kinderachtige tekeningachtige uitstraling hebben, maar volledig verschillend in onderwerp, zoals Dr. Máriás Béla, Bada Dada of Nagy Kriszta, of juist de schilderijen van Soós Nóra, waarvan de verfijnde politiek geladen werken 'Sivatagi Róka' ook deel uitmaken van het tentoongestelde materiaal. Het traditionele schildersmateriaal verdwijnt geleidelijk aan bij meer experimentele media, zoals het lichtboxwerk van Gerhes Gábor of de kleurenloze landschappen van Várnai Tibor op basis van lentikulair. Voor de jongere generaties staan naast Soós Nóra de invloedrijke montageachtige werken van Csiszér Zsuzsi en de zeer kleurrijke, soms figuurlijke en soms abstracte schilderijen van Győri Márton, maar ook significante stukken van Tarr Hajnalka uit verschillende tijdperken vallen in de collectie. De collectie, die van overwegend roemelijke Hongaarse kunstenaars bestaat, wordt aangevuld met de strakke architectonische schilderijen van Jurriaan Molenaar, de abstracte werken van Francoise Gilot, en de monumentale portretten van Martin C. Herbst.

De selectie die in de Godot Galerie te zien is, is gebaseerd op de curator‑werktekeningen van de uiterst complexe, eclectische collectie en heeft als doel de segmenten te tonen die de ruggengraat van de collectie vormen, terwijl ze tegelijkertijd het groeiende spectrum ervan vooraan stellen.

Curator: Stánitz Zsuzsanna

Nádler István: Feketebús No.2

140×110, olie, canvas, 2007