feLugossy László

Akt met nieuwsgierigheid 70×100, acryl, houtskool, 2011

feLugossy László

SPONTANSE SELECTIE (1999-2017)

Opening: 2017 op 20 januari om 19 uur.

Opening: feLugossy vanuit het Verre

Beschikbaar: van 11 februari tot en met 9 14 van maandag tot en met vrijdag, op zaterdag tussen 10 en 13 uur.

5/6‑od vízhordó 100 keer 70, acryl, karton, 2005

Totale aanwezigheid

Er zijn situaties waarin de harmonie van aanwezigheid en afwezigheid op een andere plek een perfecte diepe betekenis kan overbrengen, wanneer we het origineel, het gemeenschappelijke fundament, sensitief ondergeschikt maken. Kwantitatieve hoogheden staan in de verleidelijke verhoudingen van kwaliteiten. Kan ik zo abstract zijn dat ik mijn fysieke aanwezigheid op een andere, zelfs verdoemde manier vertegenwoordig?

(A voor de toewijding aan de aanwezige trouw)

De Godot Galerie bestaat al sinds 1999. Daarom hebben we besloten om, samen met een van de belangrijkste kunstenaars van de galerie, 19 werken te selecteren uit de afgelopen 19 jaren. Deze kunnen nu bekeken worden.

Lecke 80×120, houtskool, papier, 2001

Aanvankelijk leerde hij fotografie. Naast beeldende kunst houdt hij zich ook bezig met film, literatuur en muziek. Hij is de oprichter van het Lajos Vajda Studio in Szentendre en was van 1980 tot 1986 lid van de A.E. Bizottság-band. Hij richtte de Inkaszámtan-alarmeringsgezelschap (1983) op, en samen met zijn vrienden stichtte hij het Nieuwe Moderne Akrobatiek muziek-teampresteren (1985 tot 1992) en de Batu Kármen-band. Met beeldende kunst werkt hij sinds de leeftijd van 17 jaren. In het midden van de 60-en bouwde hij samen met István Zámbó een club aan in Kecskemét, waar hij tentoonstellingen, literaire avonden, beatconcerten organiseerde en ook als deelnemer betrokken was. Op dat moment werd het idee van de buitenevenementen in Szentendre van 1968 tot 1977 geboren. In de vroege jaren in Kecskemét volgde hij sterk de schilderkunst van Menyhért Tóth. Vanaf het begin van de 70-en presenteert hij regelmatig. Zijn ideeën over moderne kunst breidde zich uit door experimenten met spontane artistieke expressie. Met behulp van collagetechnieken tekent, schildert, past foto's toe, maakt hij video-opnames en schrijft hij ook poëtische teksten. In zijn werk verweven de artistieke expressie zich nauw met poëzie, muziek en alle soorten creatieve activiteiten. In de eerste, experimentele periode werd het vrije, natuurlijke en spontane uitdrukken de meest bepalende eigenschap van zijn kunstproductie. Hij is zo rijk in visuele fantasie en ideeën dat zijn oeuvre niet in scheidingbare tijdperken te verdelen is; we kunnen alleen technisch spreken over bepaalde beeldcyclusen (de reeks Finom, Identieke wezens, de reeks Diverse lijden). Als typiek vertegenwoordiger van de Oost-Europese underground avant-garde streeft hij naar het creëren van een nieuw type kunstobject op het gebied van perceptie, kwaliteit en vorm. Hij werkt vaak in een vereenvoudigde, neoprimitieve stijl, maar in de artistieke experimenten die traditionele genrekaders doorbreken, laten ook educatieve toespraken, rauwe vleescomposities, happenings, performances, ready‑mades, objecten en omgevingen zijn veelzijdigheid zien. In zijn stijl vermengen de directe objectcultussen van de popart vaak een grafitische, expliciet seksuele symbolische systeem. Met unieke eerlijkheid presenteert hij in de Hongaarse kunst – vrij van elke vorm van illusie en subjectieve verleiding – de meest voor de hand liggende dingen die de meest realistische Oost-Europese maatschappij in ontwikkeling kenmerkt. ~ de kenmerkende, bodembedwetse boeren- en middenklasse wereld, de opgeschoonde folklore en de tweede‑klas modernistische mix vormt een eigen, associatief rijke universum (Hausen, International Death). In plaats van een unieke kunstwerk te creëren, wil hij de vluchtige kracht van objecten tonen. In de verwoeste buitenstadse omgeving toont hij in de banale objecten, de huisdieren, de keuken, de nalatige stofzak, de vriezend neonleiding, de gescheurde folie en de recent nieuw, glimmende aluminium waterpot, eclectisch gerecycled restjes, oude, archaïsche waarden. Vanuit de afvalstoffen van het dagelijks leven, maakt hij op de manier van derdewereld cultus‑mythische associaties rituële alledaagse situaties. De artistieke hoeveelheid van zijn werk kan worden geïnterpreteerd als mythologie en antimytheologie. De mix van symbolen en banaliteiten, het verwaarlozen van dreigend obscuur en de deplokende roep worden moeiteloos en toch liefdevol los, wijde, vrije en acceptatievol voor het publiek. In tegenstelling tot Dadaïstische boswachters, Tristan Tzara en Marcel Duchamp, wil hij niet provoceren maar eerder beïnvloeden, wanneer hij de onzichtbare dimensies van het leven zichtbaar maakt. – artportal.hu

Zelfportret met spatel 60×50, acryl, doek, hout, 2015

www.offjövő.hu

70 x 100, olieverf, canvas 1999