feLugossy László

feLugossy László

Verlopen plaat

Online opening op de Facebookpagina van de galerie: 2021 november 18 om 20 uur.

Inloggen: feLugossy László

Toegankelijk: tot december 18 van dinsdag tot vrijdag van 10 tot 14 uur, op zaterdag van 10 tot 13 uur.

Fragment uit het manifest 'Lejárt Lemez vagyok':

De mens zal geleidelijk een vervallen plaat worden en plotseling zal de naald van de machine in zijn keel blijven steken.

Er zijn dingen die je niet meteen vindt als je ze zoekt, maar die je later ontdekt op een andere gelegenheid, zelfs wanneer je er niet naar op zoek bent.

Fragment uit het manifest 'Lejárt Lemez vagyok':

Alles wat operationeel is, kan er voor altijd zo blijven? Het werd van tevoren al zichtbaar dat we bij het oneindige zouden eindigen. Een verloren plek gelabeld als roken! Ze zeggen dat zelfs in de lege ruimte er een andere, verborgen vacuuum kan zijn. Het lijkt verdacht vanuit een aanvraag. Er wacht de afwezigheid van een zoete wijziging. Wanneer zelfs het nieuws veroudert. Een schattig, mooi gevormd ultraleeg was de gehandicapte museum-leiding van Sapka. De lage temperatuur ideerde met een buitengewoon man. En vervolgens gingen we onderweg om de mogelijkheden te leren kennen met de stof van de WEG.

feLugossy László is het onvermijdelijke gezicht van de Oostenrijks‑Europese avantgarde. Zijn veelzijdigheid kent geen grenzen: hij is een beeldend kunstenaar, acteur, filmregisseur, schrijver, performer en underground muzikant in één persoon. Van 1968 tot 1977 organiseert hij samen met efZámbó István de buiten-woon tentoonstellingen in Szentendre, terwijl hij in gezelschap van Szirtes János acties en happeningen stage te zet. In 1972 is hij de oprichter van Studio Vajda Lajos in Szentendre, waarvan het kunstenaarscollectief de legendarische art‑rockformatie voortbrengt, de zanger en tekstschrijver van de A. E. Bizottság tussen 1979 en 1986. In 1990 ontving hij de Munkácsy-prijs. In het begin van zijn carrière had de schilderkunst van Tóth Menyhért een grote invloed op hem. (1986 sinds zijn groeps- en individuele tentoonstellingen zijn regelmatig). Zijn experimentele creatieve proces is gekenmerkt door speelgedrag, spontaniteit en natuurlijkheid. Hij schildert, tekent, pastereert foto's, maakt video's en schrijft poëzie door collagetechnieken toe te passen. In het teken van pop‑art en objetcultuur gebruikt hij uiteenlopende alledaagse voorwerpen. Al zijn installaties, objecten, unieke voorwerpcollages en de verschillende draagmedia – hout, doek, net, papier, enzovoort – waarop hij acryl/oliefiguren projecteert – streven steeds naar vernieuwing. Zijn besprokende, verspreide werk die verschillende kunstdiscipline overstijgt, is grenzeloos en niet te verdelen in periodes. Zijn werken zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden en functioneren in een soort zelfstandig, onafhankelijk systeem. De fundamentele elementen van zijn immanente visuele wereld zijn geïnspireerd door de kenmerkende Hongaarse omstandigheden, die een eigen filosofische kwaliteit bevorderen. Zijn associaties, die de trage verwoesting van achtergelaten samenlevingen oproepen, zijn geen simplistische kluss, maar streken humoristisch door te winnen en te omarmen. Zijn visuele aantrekkingskracht komt voort uit een beeldende stijl die rijk is aan felle kleurvlakken, symbolen en de onderliggende onverschillige eerlijkheid. De onregelmatige, soms verwisselde vormen van de mysterieus vrouwelijke figuren lijken hun stilte te willen vertellen met een blik. Elke narratieve werken onthullen verrassende levenssituaties, waarvan onderdeel is een groteske vormgeving die neoprimitivisme zendt en een openlijk seksuele mixing met een rood kwaadaardig samenspel.

De huidige tentoonstelling toont een selectie van de werken tussen 2000 en 2010, die in een soortgelijke geest zijn gemaakt, met de van de kunstenaar gebruikelijke vormvervormende intellect.