Erdei Krisztina

2008 Budapest, Hongarije

De Godot Galéria nodigt u hartelijk uit.

Erdei Krisztina

Voor de tentoonstelling “Formaságok”.

Opening: 2009 november 19 op donderdag tussen 20 en 22

In de tentoonstelling tonen we een selectie uit het materiaal van het boek van de kunstenaar, getiteld vergelijkbaar met 2007 (Formaságok), en van de recentste werken die inhoudelijk bij dit onderwerp horen.

De tentoonstelling kan bekeken worden tot en met 19 december, van maandag tot en met vrijdag van 10 tot 18, en in het weekend van 10 tot 13.

2008. 06., Szeged, Hongarije

Schriften over de kunstenaar:

"Al mijn foto's hebben een soort ongewone, nogal vreemde eigenschap. Het lijkt alsof we tijdens normaal beeldweergave een andere weergave zouden krijgen, alsof we voortdurend ongevraagde spam zouden ontvangen. De foto's zijn humoristisch, maar te grotesk, niet ironisch; ze kunnen eerder als een soort wakkere droom worden beschouwd die onze normale waarneming overstijgt. Er zijn natuurlijk veel stellen die in de realiteit wortelen, foto's waarvan men kan profiteren dat ze interessante verbanden, formele analogieën, denkpatronen naar voren brengen. Nog verontrustender is het dat veel van de foto's, die de basis vormen voor het onderzoek en vastleggen van echte sociale, culturele of levensstijlgeldige bijzonderheden en anomalieën, voortkomen uit hun creatie." – Készman József

2007.06.11., Nahariyya, Israël

„Erdei Krisztina lijkt haar leven te interpreteren door middel van beelden. Ze bewaakt een soort visueel dagboek door de digitale techniek zo te benutten dat de menselijke schalen van tijd haar ‘onbegrensde’ potentieel gebruiken; ze houdt haar apparaat altijd bij zich om de mogelijkheden voor foto’s te maximaliseren. Zo creëert zij de ruimte om elk willekeurig impulsteam te vast te leggen en tegelijk terug te kijken op het moment, waardoor de kans op experimenteren wordt vergroot en er meer ruimte ontstaat voor directe reflecties op de gebeurtenissen van haar leven.“

Zijn vormgewricht herinnert de esthetiek van privéfotografie: zonder de kompositorische regels te lijken te volgen, “om en weer” te klikken waardoor bepaalde elementen verbijsterend tot bloze verschijnen in de foto, of vervelend levensloos lijken. De menselijke gezichten die in wezen geen optimaal moment lijken te hebben vastgelegd, klinken in een onbewuste valse posering. Omdat de meeste privépictures technisch gekoppeld zijn aan een onbekwaamere maker, zijn bij deze opnames zulke “roosvachtproblemen” toegestaan, zoals een flitsertijd die niet overeenkomt met het betreffende licht, oftewel de fotoplekken waarover of onderbelicht is. De ongelijkmatige tonen van het specifieke fotoreeks versterken eveneens de onregelmatigheden van de momenten, en daardoor hun oprechte directheid.” – Böröczfy Virág

"Erdei onderbreekt elegant ook de carrière- en pad-constructerende trekken die je tegenwoordig zo vaak ziet bij Nederlandse hedendaagse kunstenaars die hun eigen identiteit goed positioneren en beheren, en die nog meer daarom tot buitenaardse vormen worden. Maar als we tijdens het doornemen van zijn boek ook de visuele narratief in de gaten houden, hoort van 'mij nog steeds iemand' achter de beelden duidelijk te spreken. '*Wie spreekt er en over wat?*' zou ik kunnen citeren van de eenverklarende paragraaf uit Fotómátrix die in de voettekst van het boek is geciteerd. De visuele woordvoerder van Erdei vertelt echter zelden, hij herhaalt maar een paar woorden en een vraagteken van de eerste tot de laatste pagina: 'Zie je, zie je dat?' En wat echt eng is, is dat er in de vraag, ondanks de krachtige emotionele en vaak metaforische lading van de beelden, niets dwingt!" – Jokesz Antal

2004. 06. 08. 13.59, Feodosia, Oekraïne

2006.01.29. 9.28, Villavicencio, Columbia