Csoportos kiállítás

Η Γκαλερί Godot σας καλεί με αγάπη την

Σύγχρονες Ιδιωτικές Συλλογές

για το τέταρτο μέρος της σειράς προβατικών εκθεμάτων

Λασλό Μεχής

Για την εισαγωγική έκθεση του Συλλογού Eufór András.

Ανοικτήριο: 2004. Σεπτέμβριος 15‑ετος στις 20 ώρα. Η έκθεση ανοίγει ο εστία Εμπλί Γάβορ.

Hajdú Kinga

Οι καλλιτέχνες της έκθεσης: Almássy Aladár, Bada Dada, Bak Imre, Bukta Imre, Deim Pál, El Kazovszkij, Farkas Ádám, Frey Krisztián, Gaál József, Gedő Ilka, Gyarmathy Tihamér, Hajdú Kinga, Haraszty István, Kocsis Tibor, Kopasz Tamás, Korniss Dezső, Lakner László, Lossonczy Tamás, Marosán Gyula, Mata Attila, Méhes László, Swierkiewicz Róbert, Szarka Péter, Szűcs Attila, Torma Andrea, Zsakó István, Zsemlye Ildikó.

Οι καλλιτέχνες της έκθεσης: Almássy Aladár, Bada Dada, Bak Imre, Bukta Imre, Deim Pál, El Kazovszkij, Farkas Ádám, Frey Krisztián, Gaál József, Gedő Ilka, Gyarmathy Tihamér, Hajdú Kinga, Haraszty István, Kocsis Tibor, Kopasz Tamás, Korniss Dezső, Lakner László, Lossonczy Tamás, Marosán Gyula, Mata Attila, Méhes László, Swierkiewicz Róbert, Szarka Péter, Szűcs Attila, Torma Andrea, Zsakó István, Zsemlye Ildikó.

Η πρόκληση του συλλογιζόμενου είναι το να συνδυάσουμε την ποιότητα του μουσείου με την προσωπική γεύση που θέλει να επιφέρει ο κανών της ιστορίας της τέχνης. Όποιες κι αν είναι οι ποιότητες των έργων σε ένα σύνολο, αν δεν υπάρχει κοινός, ατομικός κορμός, τότε δεν είναι συλλογή, αλλά απλώς ένα σύνολο έργων. Αν μια ατομική συλλογή ακολουθεί απόλυτα το τυπικό, αλγόριθμο που θέτει το επαγγέλμα, στη φάση της κατάταξης και της διδασκαλίας, τότε το ατομικό πνευματικό επίτευξ την, ας την φροντίσουμε να είμαστε σαφείς, αποφεύγονται. Αυτή η προσωπική δημιουργικότητα μπορεί να εκδηλωθεί σε δύο επίπεδα. Αντί για ανάλυση με βάση την χρονολογία και την ειδικότητα, μπορεί λυρικά να συνδυάζεται το κλασικό, το σύγχρονο και το σύγχρονο. Αντί για κατηγορίες στυλ, μπορεί να προτιμηθεί το ιδιωματικό άτομο μέσα κάθε έργου. Είναι ανάγκη να οργανώσουμε, και ίσως στους ανεκτά σαφέστερους, το χάος που κυριαρχεί στην τέχνη, με τη σειρά του, διατηρώντας ταυτόχρονα τη φυσική του ύλη. Το Feuer Collection επιχειρεί να δοκιμάσει το για αυτό.

Οι καλλιτέχνες της έκθεσης: Almássy Aladár, Bada Dada, Bak Imre, Bukta Imre, Deim Pál, El Kazovszkij, Farkas Ádám, Frey Krisztián, Gaál József, Gedő Ilka, Gyarmathy Tihamér, Hajdú Kinga, Haraszty István, Kocsis Tibor, Kopasz Tamás, Korniss Dezső, Lakner László, Lossonczy Tamás, Marosán Gyula, Mata Attila, Méhes László, Swierkiewicz Róbert, Szarka Péter, Szűcs Attila, Torma Andrea, Zsakó István, Zsemlye Ildikó.

Η συλλογή του κλασικού μοντέρνου τμήματος περιλαμβάνει τα πίνακες του Szinyei Merse Pál, του Rippl‑Rónai József, του Perlrott‑Csaba Vilmos, του Kmetty János, του Márffy Ödön, του Czigány Dezső, του Vaszary János, του Tihanyi Lajos, του Schadl János, του Hincz Gyula, του Kádαρ Béla, του Scheiber Hugó, του Mednyánszky László, του Nagy István, του Vörös Géza, του Farkas István, του Frank Frigyes, του Dési Huber István, του Szőnyi István και του Egry József, αλλά ισοτέλεια σημαντικό είναι και το επιτμήμα της γλυπτικής: του Vedres Márk, του Beck Ö. Fülöp, του Goldmann György, του Medgyessy Ferenc, της Kövesházi Kalmár Elza, του Gorka Géza, του Bor Pál και του Huszár Imre.

Οι καλλιτέχνες της έκθεσης: Almássy Aladár, Bada Dada, Bak Imre, Bukta Imre, Deim Pál, El Kazovszkij, Farkas Ádám, Frey Krisztián, Gaál József, Gedő Ilka, Gyarmathy Tihamér, Hajdú Kinga, Haraszty István, Kocsis Tibor, Kopasz Tamás, Korniss Dezső, Lakner László, Lossonczy Tamás, Marosán Gyula, Mata Attila, Méhes László, Swierkiewicz Róbert, Szarka Péter, Szűcs Attila, Torma Andrea, Zsakó István, Zsemlye Ildikó.

Ποιες σύγχρονες κατευθύνσεις τέχνης θα μπορούσε να ανοιχτεί με τέτοιο ισχυρό εκατομμυριακό σχήμα βέσης του δεύτερου αιώνα; Η μετάβαση τοποθετούνται τα έργα του Λάιτζο Βάιτα και του Ιμπρε Άμους, που ακολουθούνται από τους καλλιτέχνους του Ευρωπαϊκού Σχολείου (Βαλίντ Εντρέ, Κορννίς Ντέζω, Μάροναν Γιούλα, Γιάρματι Τιχάμερ, Λοσοντσι Τάμας, Μπαρτσάι Γενό και Σαντό Πίρσκο). Έτσι φτάνουμε στους 60-α και 70-εις, στους οποίους αντιπροσωπεύουν έργα των Λάσλο Λάκνερ, Κριστίαν Φρέι, Λάσλο Μεχες και Τίβορ Κοτσις. Αυτό αντικατοπτρίζει πιστά ότι οι ιστορικές αναφορές, οι μορφές πειραματισμού και η λήψη του ποπ-άρτ ως καπιταλιστικής κουλτούρας αγγίζουν όλοι τους συλλέκτες. Η παρουσία των έργων του Iparterv – εδώ η έκτροπη της Ιλουνα Κεσερού με ένα τυφλο-ρεαλιστικό relief, που περιλαμβάνει πολλά πίνακα του Ιστβάν Νταλέρ – δείχνει επίσης ότι το μήνυμα των ακτιβιστών πραγματικά δεν απέχει πολύ από τον συλλέκτη, ελάχιστα δεν έχουν πλέον βρίσκειντα τις αρχές έργων του νέου κωνσρουκτικού προγαμένου. Το κύριος τιμή της κτήσης της κληρονομιάς του Κασσάκι τονίζει ξεχωριστά το γεγονός ότι για το Φάουερ το Μπάκ Ιυρ είναι το κορυφαίο ζωντανό κλασικό. Γνωρίζει καλύτερα τη δυνατότητα ανανέωσης, το εντελώς επίγνωστο, δομημένο έργο του.

Οι καλλιτέχνες της έκθεσης: Almássy Aladár, Bada Dada, Bak Imre, Bukta Imre, Deim Pál, El Kazovszkij, Farkas Ádám, Frey Krisztián, Gaál József, Gedő Ilka, Gyarmathy Tihamér, Hajdú Kinga, Haraszty István, Kocsis Tibor, Kopasz Tamás, Korniss Dezső, Lakner László, Lossonczy Tamás, Marosán Gyula, Mata Attila, Méhes László, Swierkiewicz Róbert, Szarka Péter, Szűcs Attila, Torma Andrea, Zsakó István, Zsemlye Ildikó.

Από εδώ και πολύ μικρές αποστάσεις και κατευθύνσεις εμφανίζονται με παρόμοια βάθος στο έργο. Οι ισχυρές γέσθους του Robert Swierkiewicz εμφανίζονται στις πιο απροσδόκητες συνθέσεις. Το πώς νιώθουν οι Ίππαωπ, για παράδειγμα, σε ένα υφάμωμα που έχει κεντά μολύνματα και το επισημασμένο μικρό, ανθρωπομορφικό χάλυβα γλυπτό του, είναι το συνδυασμένο αποτέλεσμα. Από άλλα μικρότερα πίνακα της δημιούργησε τραυματικά. Με τα Ινδικά της ταξίδια δημιουργήθηκε τεράστια σειρά. Πολλές από τις δουλειές που υπάρχουν στη συλλογή της δείχνουν σχεδόν από όλες τις πλευρές, δείξ...

Ένας τρίτος δημιουργός εκπροσωπεί το υλικό με εξίσου βαθιά διάσταση. Ο Bukta Imre, κάπως, ενσωματώνει ταυτόχρονα αυτό που εκτιμά ο Feuer Bak στο Imre και ο Swierkiewicz στο Róbert. Πίσω από τα έργα του Bukta διατίθεται συνεπής φιλοσοφία, παράλληλα η χρήση υλικών και οι μορφολογικές του ιδέες είναι εξαιρετικά φανταστικές. Μικρή κρυμμένη κοινωνική κριτική, μια αντιληπτική διάθεση, καθώς και τα φυσικά αίσθημα των έργων του, η υλική του φύση, όλα μαζί αποτελούν συναρπαστικά στοιχεία για τον συλλέκτη. Το αγαπημένο του έργο είναι η μηχανή παραγωγής καθαού σιτηρού από πλαστικό, η οποία συγκεντρώνει όλες τις εφευρέσεις των δημιουργιών του Bukta, και επιπλέον, μεμονωμένο, που φτιάχθηκε κατόπιν ζήτησης του συλλέκτη, και μέσω του ντεκόπαστου δομικού του, μπορεί να θεωρηθεί ξεχωριστό έργο ως είκοπλαστικό.

Κάποια από τα κριτήρια ισχύουν και για τον Gaál József, ο οποίος επίσης επηρέασε τη συλλογή με πολλαπλά έργα. Η γραφική δουλειά του από την παρατήρηση της παρασκήνικης νύχτας του Παρισιού παρουσίασε τα προφίλ του Feuer σε μορφή σιμόντων που αγδίζονται στον τοίχο. Στο πλαίσιο αυτού του έργου, η αναφορά στην εξαιρετική δουλειά παρατηρείται με ευαίσθητο μάτι σε χθες. Οι καλά γνωστές, παραμορφωμένες ανθρώπινες μορφές του Gaál δεν εμφανίζονται μόνο σε πίνακες· όσο και στις τελευταίες δεκαετών, ξεκίνησαν στην αρχή μιας δεκαετίας, και από τότε έχουν δημιουργηθεί σε αρκετές σειρές γελωτερισματων κεφαλών. Από τη σκοπιά της συλλογής, αυτές οι τελευταίες είναι σημαντικές. Δεν μόνο επειδή ο Feuer απέκτησε όλη σειρά ταυτόχρονα με την έκθεση της Dorottya Galéria, αλλά και επειδή ο ιστορικός της δημιουργίας των κεφαλών κόλλησε την ιστορία. Ο Gaάλ, λοιπόν, έχει συλλέξει μόνο τον οικογενειακό λογαριασμό, παραδοσιακά περίπου, πράγμα που σημαίνει ότι αργότερα πολύ χρησιμοποιούμενοι ειδικοί, όπως τα υλικά από το έπαθλο, ανέβηκαν τα κεφάλια αυτών. Δηλαδή, μετατρέποντας τα παλιά πράγματα και δημιουργήσε νέες εργασίες, δημιούργησε ένα νέο καλλιτεχνικό είδος. Με ταυτόχρονα, αυτό το νέο έργο το κάνει πιο δημιουργική και αγωνιστική σκάλδα του αποφρονιού. και με νέα αισθητός εργασία με brainstorm en eγγινα ποιοτικάκαι Διασταλση από περιθωνισμα του Βουτιανο Διρραχή αριστερία”.

Οι καλλιτέχνες της έκθεσης: Almássy Aladár, Bada Dada, Bak Imre, Bukta Imre, Deim Pál, El Kazovszkij, Farkas Ádám, Frey Krisztián, Gaál József, Gedő Ilka, Gyarmathy Tihamér, Hajdú Kinga, Haraszty István, Kocsis Tibor, Kopasz Tamás, Korniss Dezső, Lakner László, Lossonczy Tamás, Marosán Gyula, Mata Attila, Méhes László, Swierkiewicz Róbert, Szarka Péter, Szűcs Attila, Torma Andrea, Zsakó István, Zsemlye Ildikó.

Ένας σημαντικός χαρακτηρισμός της συλλογής είναι η ατιπική της «παραπόροξη», η οποία φαίνεται καθαρά και στα αντικείμενα του μεταμορφώσματος του Καπουζ Τάμασ. Στην συλλογή υπάρχει γέκτοα από το ίδιο τον καλλιτέχνη, εικόνα σμιλιμένη από χάλυβα, γέκτοα που μπορεί να τοποθετηθεί στον τοίχο, και τελικά ένα «συνημιούρεμο», παγίπτωμα με φθινοδεύτη λογιστή. Η υποστήριξη των φάσεων ανάπτυξής είναι ο ίδιος ο μπαχαρικός η χαρά του Φεούρ, ενώ η πειθώ του για τη χημεία ήταν ήδη ιδιαίτερη ακόμα στις κλασικές μοντέρνες ύλες. Ο Άνταμ Ζολτάντ σπάνια θεωρείται σήμερα ως σκεπτικιστικός δημιουργός, έτσι ο συλλέκτης είναι περήφανος για ένα πρώιμο κομμάτι ξύλου-τέχνης. Από τον Ιστίβαν Χαράστυ, δεν θα ενόχλησε το «κληρονομιά» από τα αλουμινόχαρτα ( 1994 ), αλλά περισσότερο μια εντύπωση ηλυσμικών πινακών, που θυμίζει μικρά τραπέζια. Από τον Γιαν ντε Σουγκά δεν βρήκα οτιδήποτε που να περιλαμβάνει βροστό, υγρήν η χαλαρία, και bronze etched σε επίπεδο χαραγμένο. Ο Μπουέτα Μπιλάζκης ασχολήθηκε με πυρίτονα ράγες, καλλιτεχνικές δάχτυλες κορυφών με την παραπικρή κυματική απόσταση, συνδυάζοντας τις με την βαφή μιας γαλάζιας ραβδού. Τα έργα του Σζάκο Ιστίβαν ελέγχθηκαν από το σύζυγό του, την Τόρμα Αντριά, η οποία δημιούργησε έναν γόμπελ **που** δεν θεωρεί κανείς ως εργασία της χρυσικής τέχνης, αλλά αντίθετα ως ζωγραφική τέλος με εσωτερικές αποσχότρεις, όπου εκτελούνται μοτίβα του Σζάκο. Μεταβατικά μέσα στην ενότητα, το επόμενο παραδειγματικό έργο είναι το έργο της σκέψης **El Kazovszkij Jó** επί ύψωση, όπου οι μορφές του «τουξέῖντου» αναπαριστούν το σκηνικό των εκτελέσεων. Έξω από την ικανότητα του Σάρκα Πέτερ, ο αντιμετωπίζει μια διαφορετική πρακτική στο ανά( ??? σε καμία φορά φαίνεται ), η οποία δεν τυχαία αποτελείται αποκλειστικά από τη χρήση πολύπλοκής υλικής δομής στο τοίχο. Η ολική έκδοση από το δέρμα στο χαρτί lakkos-έpismoi μέχρι τη λίγο κομβική vence, έχει το πνεύμα φανταστικά εντός της άφθονης. Κάθε τρία επιπέδικά επίπεδα έχουν επιτρέψει τις εθόρρηλες παραγωγές με το τρελό πνεύμα τους. Άν και όσουν, **σύντομο, ορισμένο** δεν αποτελεί έστω και αποδεικτική Επανάσταση για εξαίρετο, ανξίκριστο και μοναδικό αλησμόνημα, καταλήγοντας ότι μας κολλάει στο λόφο σαροπλίδων. Μερικα καρμέλου ζώνη, δεν θα έπρεπε να κατασκευάσουμε την **Ύπαρ** αναλογικά, **όσο** να αναρτηθεί από τη χαλλιά του φωτός του σιάτι.

Οι καλλιτέχνες της έκθεσης: Almássy Aladár, Bada Dada, Bak Imre, Bukta Imre, Deim Pál, El Kazovszkij, Farkas Ádám, Frey Krisztián, Gaál József, Gedő Ilka, Gyarmathy Tihamér, Hajdú Kinga, Haraszty István, Kocsis Tibor, Kopasz Tamás, Korniss Dezső, Lakner László, Lossonczy Tamás, Marosán Gyula, Mata Attila, Méhes László, Swierkiewicz Róbert, Szarka Péter, Szűcs Attila, Torma Andrea, Zsakó István, Zsemlye Ildikó.

Ορατό: 2004. Οκτώβριος 9 ως.