Ádám Zoltán, Aatóth Franyó, Bada Dada Tibor, Bukta Imre, drMáriás, efZámbó István, El Kazovszkij, feLugossy László, Fehér László, Gerhes Gábor, Mulasics László, Nádler István, Nagy Kriszta x-T, Soós Nóra, Swierkiewicz Róbert, Szirtes János, Tarr Hajnalka, Várnai Gyula, Wahorn András

Μεγαλύτερος μέγεθος

Bukta Imre: Οι Γιγαντιαίες Πατάτες στο Σύνορο

74×103, λάδι, καμβάς, κεραμικό και σφήνα σε ξύλινο φόντο, 2001

Η Γκαλερί Γκόδοτ με μεγάλη αγάπη σας προσκαλεί το

Κοντάρσο μαγανυχέταεν ξεVII.

στην έκθεση με τίτλο, στην οποία αυτή τη φορά παρουσιάζουμε μια επιλογή από τη συλλογή του Γκερένταϊ Κάρολι.

feLugossy László: Μαύρο κουτί

70 × 100, άνθρακας, χαρτί, 1997

Οι καλλιτέχνες της έκθεσης: Ádám Zoltán, Aatóth Franyó, Bada Dada Tibor, Bukta Imre, drMáriás, efZámbó István, El Kazovszkij, feLugossy László, Fehér László, Gerhes Gábor, Mulasics László, Nádler István, Nagy Kriszta x-T, Soós Nóra, Swierkiewicz Róbert, Szirtes János, Tarr Hajnalka, Várnai Gyula, Wahorn András.

Άνοιγμα: 2012. 25 Απρίλιος στο 20 ωραίο

Θέσσεται ανοιχτός: drMáriás

Kurátor: Στανιτζ Ζουζαννα

Διαθέσιμο: μέχρι Μάιος 26

Francoise Gilot: Μια έμβαση στον Νείλο

34×24, ακρίλ, καμβάς, 1998

Κάντο ότι ίσως η μπαλάντα ξεκίνησε με τη μουσική – σκεπτόμαστε ότι, αν το θέμα αφορά τη συλλογή του Károly Gerendai, τότε. Κοιτώντας την συλλογή που αποτελείται από περισσότερες από 200 σημαντικές παραλλαγές τέχνης, ξεκάθαρα εμφανίζεται η λίστα των καλλιτεχνών, οι οποίοι με τις δημιουργίες τους καθορίζουν εν βασική τη γλώσσα της τέχνης και ταυτόχρονα αντικατοπτρίζουν την άποψη του συλλέκτη. Ο ίδιος ο Gerendai διατυπώνει ως εξής: «Η τέχνη προσεγγίζομαι με την ίδια παθιασμένη και θεμελιώδη συναισθηματική σύνδεση όπως με άλλα μου εθίκλματα. Από την αρχή, η μουσική καθόρισε ποέστε από ποιον θα λήψω τις εικόνες» – ο υπόθεση μας έτσι επιβεβαιώθηκε. Η αγάπη για τη μουσική προκάλεσε έναν ακόμη οριστικό αφοσιωμένο προσανατολισμό – τη συλλογή έργων παράλληλης τέχνης.

Η συλλογή έργων τέχνης μπορεί εύκολα να γίνει εθιστική, όπου ο κυριότερος, κρίσιμος παράγοντας είναι η «δετσαλέα εισόδου» – εάν ξεκινήσει η διαδικασία, δεν υπάρχει επιστροφή. Τίποτα δεν το επιβεβαιώνει καλύτερα από το γεγονός ότι ούτε στο γραφείο του Sziget ούτε στο ιδιωτικό σπίτι του Gerendae είναι αδύνατο να βρεις κενό τοίχο – ο συλλέκτης ζει ανάμεσά τους και χαίρεται να μοιράζεται αυτή τη χαρά με τους συναδέλφους του. Θεωρούμε την μουσική υπόβαθρο αυτής της «δετσαλέας εισόδου» και στο αμέσως ξεφαντήνευ ότι γιατί οι έργοι του efZámbó István, του felLugossy László και του Wahorn András αποτελούν έναν κύκλο καθοριστικών δημιουργών του συλλογικού. Αυτό όμως ήταν μόνο για την αρχιτεκτονική τέχνη, και η παλέτα από τότε έχει επεκταθεί εφσότος, θειωμένη. Ο αλγόριθμος της συλλογής είναι επίσης μια μαθησιακή διαδικασία, η οποία έχει ως αποτέλεσμα σήμερα ένα ανεξάρτητο, εξελισσόμενο και καλά ορίσιμο υλικό. Στα αρχικά του επιλογές διαδραματίστηκαν κρίσιμο ρόλο οι συμβουλευτικές, έπειτα φιλικές σχέσεις με τους γκαλερίστες, και η ίδια παραμένει χαρακτηριστική του συλλέκτη μέχρι σήμερα, ενώ οι επενδυτικές παραμέτρους δεν τον απασχολούν ακόμη. Η αγορά τέχνης ξεκινά επομένως από συναισθηματικούς παράγοντες, που συνδυάζονται με μια ολοένα ενημερωμένη και πιο εξοικειωμένη σε έργα τέχνης συλλεκτική στάση.

Wahorn András: Άνδρας με μχαίρι

160×190, λάδι, καμβά, 1997

Η πιο εξέχουσα γραμμή του συλλογικού θας είναι, λοιπόν, ό κατηγορία που αναφέρθηκε πριν, η σχετική με το πρόσωπο του πρώην μουσικού, ο οποίος μετά αυτοδιδασκαλία βίωσε την καλλιτεχνική πορεία, οι δημιουργίες των (efZámbó, feLugossy, Wahorn) δεν είναι ελαφριά έργα. Επίσης, πολλαπλές δουλειές απαρτίζει η Ατόθ Γκρανί, οι οποίες μαζί με την προηγούμενη, ακολουθώντας την ομάδα του Συγκλέματος της Σεντεντερα, παίζουν λίγο αβυμώνες, φανταστικοί, μορφολογικοί, παρά τις συνήθεις ανθρώπινες δίλημμα εμπειγμένα. Η επιπλέον μεγάλη γραμμή του συλλογικού υπάρχουν έργα πιο αφηρημένα, με βάση το γέστω, που παίζουν με τα υλικά και την επιφάνεια. Τα γερνάντα έργα έχουν ανύπαρκτητα πολλά δημιουργία από τους Αδόν Ζολταντ, Ιστηβ Μαρντε, Ιμρέ Σπουτά, Λάσλο Φεήρ, Λάσλο Μούλαξ, Ρογέρ Σβιερκιεϊσ, και Γιάννου Σιρέτσ, όπου τα έργα που ακολουθούν το ένα το επόμενο, διάφορα στυλιστικά εποχές, μπορούν να παρατηρηθούν. Αναφέρθηκαν δύο κύριες στήλες, λοιπόν, βάση τον περιγραφόμενο δύο ομάδες των λειρημένεςπου, τα οποία είναι συμπληρώνονται από τα τέχνες, με πολλά αντικείμενα που έχουν τα χρώματα της παιδική ζωγραφική, αλλά τα θέματα τους διαφορετικά, όπως τα έργα του Δρ Μαρίας Μπέλα, Bada Dada, ή Nagy Kriszta, ή ακριβώς τα πίνακες του Τζοσινα Νόρα, του οποίου το λεπτό πολιτικό νότο του 'Θησαυρός της Κατασέβης' από τον αρτηρία λίστα λειτουργεί. Το παραδοσιακό ζωγραφική κρέμα διαλύεται σταδιακά σε εκείνα τα να έinstrumento που έχουν μια εθίξχτη περιεχόμενη μεά, ω’ αν ένα, το έργο του Γκεράς Γκοράζου φως φέλλασ, ή τα τοπία του ξηρά Κέτες Μελκπάρρα.. Η νεότερη γενιά με τον Νόρη Σοος και την Επίδοση των γραμμικών εικόνων, οι τέχνης της Συνάλτου Γιερ και Μαγαρί Μαρτόν. το έργο του Τάρι Χενάλκα από τα διάφορα της. Ακόμη, εκεί είναι μόνο κυρίως του είναι του απο φιλοδοξία Ελλάου κε ἔραπον…

A Godot Galériában látható válogatás a rendkívül összetett, eklektikus gyűjtemény kurátori munkán alapuló válogatása, amelynek célja azon szegmensek bemutatása, amelyek a gyűjtemény gerincét adják, s egyben kiszélesedő spektrumát is előremutatják."

Kurátor: Στανιτζ Ζουζαννα

Nádler István: Feketebús No.2

140×110, olaj, vászon, 2007