feLugossy László

feLugossy László

Ληγμένος Δίσκος

Άνοιξη online στη σελίδα Facebook της γκαλερί: 2021· Νοέμβριος 18-άς στις 20.

Σύνδεση: feLugossy László

Μπορείτε να το δείτε: μέχρι 18 τον Δεκέμβριο, το Σαββατοκύριακο από τη Δευτέρα μέχρι την Παρασκευή από 10 έως 14 και το Σάββατο από 10 έως 13.

Μέρος από την επιρροή του manifesto "Είμαι ο λήξη του δίσκου" (Lejárt Lemez vagyok)

ο άνθρωπος γίνεται σταδιακά λευκή δίσκω, και ξαφνικά κολλεί στον λοφί του το νήμα του πλάνου.

Υπάρχουν πράγματα που ο άνθρωπος δεν βρίσκει όταν τα ψάχνει, αλλά αργότερα σε άλλη ευκαιρία όταν δεν τα ψάχνει.

Μέρος από την επιρροή του manifesto "Είμαι ο λήξη του δίσκου" (Lejárt Lemez vagyok)

Ό, τι και λειτουργεί μπορεί να παραμείνει για πάντα; Πριν ήξερε κανείς ότι θα φτάσουμε στο άπειρο. Ένας χώρος μείωσης για το κάπνισμα! Λένε ότι ακόμη και στον πραγματικό κενό υπάρχει ένα άλλο, ένα απομακρυσμένο κενό. Υπάρχουν αμφιβολίες από την αίτηση. Περιμένει η έλλειψη γλυκιάς τροποποίησης. Όταν και η νεωνιότητά μας γιγνώσκεται. Ένας όμορφος, σφριγγιστός υπερρημαστικός ύπνος ήταν ο αντιπρόεδρος του Μουσείου Sapka. Ο χαμηλός θερμοκρασιακός ρυθμός διασκευάστηκε με έναν εξαιρετικό άνδρα. Και μετά αναπτυχθήκαμε ώστε να χαρτογραφήσουμε τα πορίσματα των ΔΙΑΤΑΓΩΝ με βάση τις δυνατότητες.

feLugossy László είναι η αδιαμφισβήτητη μορφή της βόρειο‑ευρωπαϊκής αυγαντίστησης. Η πολυμορφία του δεν γνωρίζει όρια: ζωγράφος, ηθοποιός, σκηνοθέτης, συγγραφέας, performer και underground μουσικός όσα είναι όλα μαζί. 1968 έως 1977 έχει οργανώσει με τον εφήβο István EfZámbó τις ανοιχτές εκθέσεις στη Σέντερ. Παράλληλα, με το συγκρότημα του János Szirtes, διοργανώνει δράσεις, happenings. Στο 1972 ίδρυσε το Σεντέρ‑Βιατδά Λάιος Στούντιο, μέσα από το οποίο βγήκε η θρυλλική art‑rock συγκροτηση A. E. Bizottság, με τραγουδιστή και σιλεύηρο 1979 και 1986. Στο 1990 επέλασε το βραβείο Μανκασί. Τις αρχές της πορείας του επηρέασε ιδιαίτερα η ζωγραφική του M. Tóth Menyhért. (1986 μάλιστα, οι ομαδικές και ατομικές του εκθέσεις γίνονται τακτικές). Η πειραματική δημιουργική διαδικασία του χαρακτηρίζεται από ενθουσιασμό, πειθαρχία και φυσικότητα. Χρησιμοποιεί τη τεχνική του collage, ζωγραφίζει, σχεδιάζει, εφαρμόζει φωτογραφίες, δημιουργεί βίντεο και γράφει ποιήματα. Μειεί το pop‑art αντικειμενικό σύστημα χρησιμοποιώντας τα πιο διάφορα καθημερινά αντικείμενα. Στα installations, τα αντικείμενα, τα μοναδικά collages και τα διάφορα μέσα (δέντρο, μετάξι, πλέξη μπαλαλαστού, χαρτί, κ. α.) με τα ακρυλικά/οίλα τενεγέλια του, επιδιώκει πάντοτε μια πρωτοπορία. Το έργο του, το οποίο εκτείνεται πάνω από όλα τα καλλιτεχνικά πεδία, όχι μόνο διασχίζει, αλλά γεννά πολλαπλά μονοπάτια και δεν μπορεί να χωριστεί σε εποχές. Οι δημιουργίες του είναι αδιάσπαστες μεταξύ τους και λειτουργούν σε ένα ανεξάρτητο, ανοικτό σύστημα. Οι βασικές δομές της ενδομακρίνης οπτικής του εδάφισκαν από τα χαρακτηριστικά ελληνικά πλαισίων που δημιούργησαν μια μοναδική φιλοσοφική ποιότητα. Οι συσχετίσεις που παροτρύνουν τον αργό φθορά των υποθέσεων στον παρελθόντα κύκλο δεν είναι κυνηγανές, έστω και αντίθετα: επιθυμούν να νικήσουν την ειρωνική μορφή και να αποδεχτούν τη φάση. Η οπτική του ελκύει με ζωντανές χρωματικές παλέτες, πλούσια σε σύμβολα και την αμένων ειλικρίνεια που κρύβεται πίσω από αυτά. Οι ακανόνιστες, μερικές φορές ανταλλακτικές δημιουργίες των μυστηριώδεις γυναικείες μορφών προφανώς θέλουν να μεταφέρουν την ένταση του σιωπηλού τους βλέπου. Τα επιμέρους αφηγηματικά έργα αποκαλύπτουν παραπάνω από φασαλίδες ζωής, τις οποίες αποτελεί η γκρίζα πολυπλοκότητα της νοπρίμιβ ρεαλιστικής μορφής και της αρχιτήριαν προστιθέμενης σέξουαλιστικής ενέργειας.

Η τρέχουσα έκθεση δείχνει τη συλλογή των έργων μεταξύ 2000 και 2010, τα οποία, με πνεύμα παρόμοιο με τα προηγούμενα, δημιουργήθηκαν με την μορφοπαρωχητική ευφυΐα που χαρακτηρίζει τον καλλιτέχνη.