Nagy Gábor György

De Godot Galeria nodigt u van harte uit.

Nagy Gábor György PIN 1966

voor de opening van de tentoonstelling getiteld 2006 op 2 november om 20 uur.

Ivyani Bianca opent de tentoonstelling.

De genre‑ en media‑transparantie, de smelting in elkaar, en de voortdurende doorgaan van functies komen bijzonder tot uiting op het gebied van grafiek. In de oorspronkelijke betekenis, nog gebaseerd op handmatige technieken, maakte het genre de door technische media voortgezette beelden – de foto, de computerprint, de afdruk, de elektrografie – tot een ontvanger, en kan één zien dat er bij verschillende kunstenaars een heen‑en‑terugbeweging ontstaat tussen de mogelijkheden die handmatig en technisch media bieden. Volgens mijn oordeel, gezien de opleiding en het levensblik van Gábor György Nagy, is hij een kunstenaar die in traditionele zin een schilderachtig oog heeft, maar in de praktijk voornamelijk dichter bij de grafische uitdrukkingen en genres staat. (Ook heeft hij zijn meesterdiploma in grafische kunst behaald.) Deze tweezijdigheid personifieert zijn hele oeuvre, zoals in de hier tentoongestelde twee collecties ook blijkt. Deze mentale houding maakt juist het besef van de feit dat klassieke schilderkunst een geschiedenis heeft, en dat het een extra dimensie geeft aan het genre naast de esthetische (en welke kwaliteit dan ook) en een sterker symbolisch lading dan bij de foto. Deze lijn vertaalt hij vervolgens over naar met de computer gevormde foto's, waardoor het aanschouwen van het eindproduct lijkt op het bekijken van een schilderij.

„De beelden overbrengen het tussen het wereld en de mens. De mens 'existeert' dus voor hem is de wereld niet direct toegankelijk, en de beelden moeten daarom worden getoond. Maar de beelden, waardoor de wereld dan de mens in het midden staat, kunnen hier primair als ‘vergeten’ worden besproken. De mens vergeet dat hij er was, die de beelden maakte om daarmee de wereld te kunnen oriënteren. Maar hij kan ze niet meer ontcijferen, en leeft daarom in afhankelijkheid van hun eigen beelden: de verbeelding is in een visioen gekeerd.” – schrijft Vilém Flusser in *De filosofie van de fotografie*. Bij de werken van Nagy Gábor György, waarvan de basis zelfgemaakte foto is, gaat het echter niet om vergeten, maar om herinneren. Maar ook niet om oude bekeken beelden, maar om psychologische toestanden, stemming, gevoelens die we waarnemen bij het zien van de beelden. Deze werking kan zich ook doen op de technische afbeelding, omdat we de op foto gebaseerde beelden gemakkelijk hanteren als een afdruk van de werkelijkheid, als een ‘venster’. Toch vervolgt Flusser: „de 'objectiviteit' van de technische afbeelding is een illusie. Want zoals elke afbeelding, de technische afbeelding is niet enkel symbolisch, maar toont zelfs veel meer abstracte symbolische complexen dan de traditionele afbeeldingen.” Nagy Gábor György ordent zijn beelden bewust in verzamelingen waardoor de kijker niet slechts één afbeelding overhoudt, maar de conceptuele betekenis van de afbeelding. Hiervoor moet de werkelijkheid iets worden hervormd zodat het meer uitdrukt dan de pures geruchten, en de verwerking kan niet alleen gelukt worden door de ‘herinrichting’ van het uitzicht zelf, maar ook door het ‘verdrijven’ van het moment van aanschouwen, aldus Flusser, waarin de ‘tijdspanne’ kan worden beïnvloed. De ‘tijdspanne’ waarin de twee verzamelingen te zien zijn, beweegt zich niet in een snelle ‘toevallige blik’, noch is het een rustige ‘kijkbeleving’, maar een ‘scherpe blik’. Deze scherpe blik wil graag de dingen veranderen in vergademende visueel zonder lichaams, net zoals Nagy Gábor György de afdrukken van de werkelijkheid in eigen dragen foto's subroleert tot subjectieve visies. MULADI BRIGITTA

Zichtbaar tot november 10; van dinsdag tot vrijdag 10 en 18; zaterdag tussen 10 en 13 uur.