Erdélyi Gábor

Gábor Erdélyi

Körbe-körbe

Opening: 2015. januari 7-e 20 uur

Opening: Tóth Árpád, Neon Galeria

Bekijkt: tot februari 7 geopend, dinsdag tot vrijdag 9 tot 14, zaterdag tussen 10 en 13 uur.

In een groter formaat

ZSM Dan zal het je eigenlijk af en toe hetzelfde bezighouden.

EG Misschien belangrijker is dat het de ontvanger is die bezighoudt, wanneer hij mijn schilderijen bekijkt… Zoals

Ik heb de eerste stap gezet door een beeldende kunstwereld op te bouwen. Het spreekt, voor mij heb ik geen woord meer. In de volgende ronde telt mijn subjectie niet, daarom is het in dit aspect bijna onbeduidend wat mij bezighoudt. Maar ik wil niet afwijken van je vraag. Hoe ook immer het gedachte is, het is veelvoudig en wordt samengevoegd, dan krachtigt het zich en stopt. Het wordt in een kadrant vastgelegd. De afbeelding gaat niet over iets anders dan dat ik het veld als basis neem. Het veld is een pakket, het pakket bevat het thema, het motief, het verhaal en meer. Alles zit er samen, omdat er niets wordt gemarkeerd, het geheel “Gods dierentuin” wordt in de afbeelding verwerkt.

ZSM, je spreekt nu over de reikwijdte van je schilderijen…

Het maakt me er niets aan of ik praat over het binnenste van het schilderij, over mijn kamer, over de boter in de koelkast of over de ruimte van onze gedachten, allemaal liggen ze in dezelfde grote blik. Alles wat ooit ter discussie komt te staan, speelt zich af in het domein van onze wereld. De kernvraag is hoe de grenzen door ons kunnen worden verbreed of hoe we hun verandering ervaren. Deze vragen zijn het thema van mijn schilderijen…

Ik zie de grijze canvassen die in de stille rust van de muren staan, maar het echte spektakel bevindt zich niet op het 'gesicht' van het doek, maar aan de randen.

EG Leegyszerűsítem: als mijn onderzoek gericht is op het onbekende, begint het ervan dat we onze omgeving benoemen. Het hebben we meestal helder in beeld, en daar zit praktisch gezien het grootste deel van. Dat is stimulerend, tegelijk ook dramatisch. Maar om het iets te verlichten, en nog een analogie te gebruiken: mijn recentere schilderijen zijn als de cellofaanelen die webij opa’s en oma’s preserve fouten en van verschillende kleuren rubber met de randen gespannen. Als je het gespannen cellofanver zijn rubbervet nergens vandaan huid van de glasopening, dan krekelen alles ergens van. De twee dingen staan in een symbiotische relatie met elkaar. In beeldtaal zou ik dit vertalen als de ruimte gelijk staat aan het cellofan, onze kennis, voorzieningen en onderbouwmogelijkheid zijn vergelijkbaar met de kleurige rubberen.

(interview fragment)

Monika Zsikla: Gábor Erdélyi en de peremlét

Flash Art – Hongaarse uitgave, II. editie, 1 nummer 2013, januari‑februari

http://erdelyigabor.com/kepek/ErdelyiGabor_FlashArt_interju_repro_x.pdf

In een groter formaat