Gaál József

μια στιγμή από το κομμάτι της σειράς Transhuman Fetish

ατσάλι, μέταλλο, μεταβαλλόμενο μέγεθος, 2012

Σε μεγαλύτερη διάσταση

Η Γκαλερία Godot με μεγάλη χαρά σας προσκαλεί εσάς και τον αγαπημένο σας συνεργάτη.

Γκαάλ Γιασέφ

Φάντασμα – Ταξίδι Τρᾶνσυχμαντικόν Φετίσιον

στην κατάθεση της έκθεσης με τον τίτλο ___

Άνοιγμα: 2012. ιουνίου 6-ου στις 20 ώρα

Προκαταξίζει: ο καλλιτέχνης (Théâtre impossible)

Προβάλλεται: μέχρι τον Ιούλιο 7

τα έργα της σειράς Transhuman Fetish στο εργαστήριο, 2012

Σε μεγαλύτερη διάσταση

Από υλικά φθαρμένα, από φθαρμένα απομεινάρια δεν μπορεί κανείς να ανάψει τίποτα – έτσι λένε οι υλιστές. Η ανοιχτή παρένθεση στον κυβερνήτη χώρους γινομένης επεκτείνεται συνεχώς – νέα ψευδαίσθηση, νέο προσδιορισμός. Η νέα μαγεία, καλώντας, προσφέρει σε κάποια μορφή χώρο για τις ασύμπτωτες ένθεσεις – ενδιάμεσο. Έχοντας μαστιχάρηξε για την μηχανή, θα νιώσουν ότι μέσω αυτού είναι μια ψευδοθεϊκή ύπαρξη – στο χτύπημα, το ρεβιτού, το επαναλαμβανόμενο κλικ, τη ρεκίνδυσμα: ήδη ακούγεται η πλήρης ατένια γέννηση και το κουκίτισμά του πατέρα και της μητέρας. Οι μηχανικές ρυθμοί που στοιβακούν πλέκουν ένα ανεξάντλητο απέραντο νέο μεταφυσικό. Επίκεντρος η μοίρα, όταν την έκαναν ζωντανή μέσα από τους μύθους, τώρα οι εικονικές πιθανότητες της μοίρας δέουνμεναν ανάμεσα στα κεριγιασμένα φώτα. Σκέλεψαν γεμάτα τον θρίλο μέσα, τώρα ζωντανεύουν. Δεν υπάρχει τίποτα μέσα, αλλά υπέχουσες. Το ανθρώπινο εχθρό κινδυνόμ ωρια κατέληξε σε παιχνίδι έκφυσης, όσο πιο έντονο το αποτέλεσμα, τόσο πιο αστείο γίνεται η ξωτική ψυχή του το. Φτάσουμε να αναπτυχθεί η εξάλλου υφιστάμενων Γ-Ω Σοφιό-προσωπικών καυχών, που θα πρέπει να ακριβώς εμπροβούν ιπρόσκολο τον μετατού. Η απεριόριστη μεταμόρφωση του σώματος που ομολογεί τη μυθική γκαράζ, εισβάλλει στα αδρανείς, περνά και ενσωματώνει το ασυνείδητο εσωτερικό. Μια σειρά εξωτερικών, και φυσικά συγκεκριμένων υλητικών αντιγραφών.

Φάντασμα ΙΙΙ.

36x29x19, δρυ, σίδερα, γωνίες, δέρμα, 2011

Σε μεγαλύτερη διάσταση

Όπως και οι ελληνικές τραγωδίες είχαν εξευτελισμένους, υποτιμημένους σάπφω, έτσι και τώρα υπάρχουν. Κανείς βλέπει το μοναχικό του θάβημα στη στέγη, νομίζοντας ότι μπορεί, μπροστά από το ανάβοντας οθόνη, να διαμορφώσει την φθαρμένη τραγωδικο-κομηδία του. Πιστεύει ότι, πατώντας κουμπιά, μπορεί να γίνει ενεργός ταλαντούχος του Διεθνούς Υπολογιστικού Δικαστηρίου. Το βάθος της τραγωδίας γεννιέται από το εσωτερικό του πλούτου, από τους αόρατους αρετές, από την πλούσια ενέργεια, οπότε μοιάζει με θυμιάμα, που στο τέλος φορείται. Με όποιον χαρακτήρα, η Όμορφη –νομίστηκαν τόσο – και ο φρασμός της διάπραξης, προκάλεσε το αγώνα για την Ομορφιά. Δεν έρχεται ως τέλος, χωρίς την Απώλεια και το Τύπο, η παραγωγή των απλός άποψης της ομορφιάς, την εφέτιση των εικονών, και η μετεγκατάσταση σημαίνει μια νέα αγωνία, ο κόσμος θα αγωνιστεί για την Αποκατάσταση της τάξης του κόσμου, της ομορφιάς, για τον τον πονηρό άνδρα. Είναι ΣΦΑΛΗ -Γιατί μπίζες καταγγέλλουν το φρίκη, το ομοιογένεια, η Επεξή που θα φτάξει το KAINΑΝ, το Τελικό αρμονία. Η τριγυρμένη τελειότητα. Αν δεν υπάρχει τραγωδία, δεν υπάρχει αποτυχία, δεν υπάρχει λύπη και δεν υπάρχει αγώνας, δεν υπάρχει καταστροφή. Τα αα... Կεφάλμα. Ωστόσο, είμαστε μόνο για το πνευματικό μας ανθρώπινο υλείο φίλια της...

Φαντάσμα ΙΙ.

46x22x26, ξύλο, σίδηρος, γωνίες, δέρμα, 2011

Σε μεγαλύτερη διάσταση