A. Nagy Gábor

Υπάρχει κάποιον που συλλέγει μόνιμα ακρυλικά, καμβά, 100x140 2008

Η Γκαλερία Godot με χαρά σας προσκαλεί

Α. Ναγκί Γκάβορ

Γραμματική της Γοητείας

για την έκθεση με τίτλο

Άνοιγμα: 2008. Δεκέμβριος 5. 20 ώρα

Η γκαλερί Godot στο 2002 και στο 2004 παρουσίασε τα ζωγραφικά έργα του Α. Ναγιά Γκάβορ κρίνουσα «σφίγγαση με τεχνική συμπίεσης»: έτσι ο ζωγράφος, διαχωρίζοντας τις δικές του φωτογραφίες και εικόνες που βρήκε σε περιοδικά ή στο διαδίκτυο σε μικρά πάτεδες, ανάλογα με τη δική του ψηφιακή δημιουργία, έβαζε το δημιουργικό σύγκλημά του στον προοπτική και στο φανταστικό του εκτιμητή, εμπιστεύοντας την παραγωγή της οπτικής εμπειρίας.

Α. Νάντζι Γκάбор τείνουν να συνδυάζουν τα κλασικά στοιχειώδη στυλ χωρίς περιορισμό, αφού η οπτική ανάμειξη μπορεί να εντάξει την επηρεαζία, και το πρόβλημα των raster το 60-οστό και το 70-οστό έτος γεωμετρικής αφαιρετικής ζωγραφικής, ενώ η επιλογή θέματος μπορεί ακόμη να αναφορέται στο pop‑art. Στα έργα, οι στιγμές της υποκειμενικής εμπειρίας και της ανένδοτης εξωτερικής πραγματικότητας, στις ίνες της απεικόνισης, στην απολέσμωση της αφήγησης, και στην πολύχρωμη πατώδη κυκλέ μυαλιά καινούρια, λυγίζουν. Δεδομένου ότι η αναγνώριση των λεπτομερειών της απεικόνισης συχνά απαιτεί εντατική προσπάθεια, ο Α. Νάντζι Γκάβρος αφήνει χώρο στη φαντασία του θεατή, εντασσόμενος παιχνιδιάρικεως το τι μέσα στη δημιουργική διαδικασία. Κατά τη διάρκεια αυτής της μοναδικής αλληλεπίδρασης, ο οπτικός κόσμος του δημιουργού γίνονται πλήρης από τα εικέρματα της μνήμης του θεατή. Αυτή η πλήρης οντότητα, οι ρομαντικοί αρμονιοειδείς που συναρμολογούνται από μακριά, όταν παρατηρούνται από κοντά, σπαστούν σαν εβλαστήματα.

MMS II. ακρυλικό, καμβάς, 70x100 2003

MMS III. ακρυλική, βαμβακερή, 70x100 2003

Ο Γκάbor Α. Νάγκ έπαιξε πρόσφατα με γράμματα. Από τις σπάνιες αποσπάσεις κειμένου που βρίσκει, με τις πολύχρωμες γραφές τους, δημιουργεί μια επιτελής μозаϊκή δομή που σχηματίζει πίνακα. Από το 2005 ο καλλιτέχνης που ζει στο Βερολίνο επανέρχεται με προθυμία στις μορφές της ιστορίας της τέχνης του Εξηήτου, όπως της δημιουργίας του Γκερτ Γκρζ, του Όττο Ντιξ, του Μαξ Μπεκμαν, του Πόλ Παλ, του Τζόζεφ Κοσούθ και του Σιγκμαρ Πολκ.

The Bare Minimum – ακρυλικό, καμβά, 100 × 140 2008

Στην γκαλερί μας, το νέο έργο που θα παρουσιαστεί τώρα βασίζεται στην εμβληματική κρήμα του Rainer Werner Fassbinder από το «Berlin Alexanderplatz», μια γνωστή σκηνή που εξετάζει τις πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές παραλληλίες ανάμεσα στην Ουμένα ανατολή και τις καθημερινές μας εποχές. Το σύγχρονο κόστος κοινόπληκτης ομοιότητας παγκοσμίως είναι, εν μέρει, ο λόγος του γεγονότος ότι η Αρχαία Ουμένα ανατολή (1918-1933) ως μία από τις πιο αντιφάστικες εποχές της γερμανικής ιστορίας αποτελεί επίσης μοντέλο κρίσης των σύγχρονων δημοκρατιών. Καλός הוא ψεύτικος, ενώκα μ άσθεω...

Ο πολιτικός Γιάννης Γκαμπουρ, κριτικός της κοινωνίας, συχνά χρησιμοποιεί για τα γέλιον παρεμβατικά ζωγραφικά του, κολλάς από προσωπικά εικονικά στοιχεία και αποσπάσματα κειμένου που αποσάγονται από τη σχέση τους. Χάρη στην μαύρη βάση, οι έντονες χρώσεις ενισχύονται, οι μοναδικά παστούσες επιφάνειες και οι μερικές φορές υπερφορτωμένες σύνθετες προτάσεις δίνουν στα σχέδια ένα πραγματικό σωματικό βάρος. Παράλληλα, η ερμηνεία των κειμένων απαιτεί ενισχυμένη πνευματική προσπάθεια λόγω της αποσπασμένης φύσης, για την οποία οι τίτλοι των εικόνων προσφέρουν βοήθεια. Οι κλισε ρυθμίσεις ζωντανεύουν μέσω της συσχετιστικής σύνδεσης με επαναλαμβανόμενες γραμμές κειμένου, και η εύρεση αυτής της σύνδεσης αφήνουμε στην φαντασία του θεατή.

Γιατί δεν ξεγελάω εδώ; ακρίλ, βαμβάκι, 100x140 2008

Ένα εκθετήριο είναι διαθέσιμο από τις 29 του Νοεμβρίου έως τις 10 έως τις 18 μεταξύ Τρίτης και Παρασκευή και την Σάββατο μεταξύ 10 και 13 ωρών.