Ο άνθρωπος που έκλεψε το κομμάτι
Ο Εντρέ τεντώθηκε στενά τον μανδύα του και επέβλεψε το φράγμα του Ιντετεζ Ιντετεζ. Όταν έφτασε στην οδό, μια έντονη ώθηση ανέμου χτύπησε το πρόσωπο του. Ο Εντρέ γύρισε ξαφνικά, αλλά δεν είδε τίποτα άλλο, μόνο τις σάκες ντυνών-σισθουν-κινούμεν που περιστρέφονται αργά και τις σκιάες που τρέχουν κοντά τα διαύγματα.
Πλάχ! – φώναξε ξαφνικά θυμισμένος. – Ποιος έχει ξανά κλέψει το κομμάτι;
Ξαφνικά ήρθε στην σκέψη του ότι οι ανεμώδεις αεραγωγές του Ελληνικού Ακαδημαϊκού Σχεδίου επισκευάζουν ακόμα το νεονταμάνι.
Κερματίζοντας ξεκίνησε προς το αρχαίο κτίριο. Στο κάθετρο εμφανίστηκε ένα παράξενο θέαμα: ανυψωμένα φιλμ μπαίδευαν και πτερούσε, σαν να τα κινούνται από κάποια μυστική δύναμη.
Ο Ενντρέ προσεκτικά ορμάρισε και έβαλε το αυτί στο έδαφος. Άκουσε ένα βαθύ, γρυπτό σήχυ, σαν το θόρυβο ενός στάσματος αερίου. Έταξε και προχώρησε προς την είσοδο της ακαδημίας. Το ασημένιο φάντῃ ήταν μερικώς ανοιχτό. Ο Ενντρέ έσπασε, και μπήκε στον σκότεινό, γείτονο διάδρομο. Η αεριστική κίνηση γινόταν ισχυρότερη. Ήταν σαν να είχε μια τεράστια στόμα σφύρη το αεράκι από τον έξω κόσμο.
Ο Endre πορεύτηκε μέσω των τριχώμενων διάδρομων, κατέβαινοντας τις σκάλες, και έβαλε τα πόδια του βαθιά στην κρυπτά. Εκεί έβρεξε το κτήσμα: ένας τεράστιος ατσάλινος τέρας ανατάλαβαιζε, σπρώγοντας τον αέρα. Ήταν το συστήμα εξαερισμού που, με την εσπεράμενη κρούα του, προσκόπησε το αναπνεύσιμο της Ακαδημίας!
Πρέπει να σταματήσω! – κραυγάρε το Έντρε, και γεραλιρώνοντας κοιτούσε γύρω για κάτι που θα μπορούσε να αποτρέψει τον κίνδυνο.
Στο γωνιά του δωματίου κοιτάξε ένα παλιό βαμβακερό σακίδιο με σκουτσάκια. Τα πήδηξε και με όλη του τη δύναμη το ρίχτηκε στον μαστίγιο του τέρατος. Το σακίδιο έπληξε στην καμαγιά, όταν ολόκληρο το σύστημα σταμάτησε και σκοτάνσε.
Ο Έντερε απομαγμάτισε το αργά. Τα φύλλα και τα σακούλια πόρτιστο αργούσαν ήρθε στον έδαφος. Ο άνεμος τελείωσε, λοιπόν μόνο μια ταπουνιάτερο σφυλακιστική συνήθι.
Ω, η αεράνη του κ. Σέγενγι! — αναφώνησε με ανακούφιση, και με τόση φρέσκιας αεράνης ταχτή εισπνοή που αντανάκλασε την πρώτη φορά.
Από εδώ και πέρα ο Έντρέ έγινε ο φύλακας της έκθεσης, ώστε το φάσμα “Παρακαλώ, ησυμικνώστε, κύριε Σέτζενι!” μέχρι τον 23 να γίνει ανεξίτηλο για όλους στο Ινστιτούτο Γκόδου.
Η έκθεση με τίτλο «Παρακαλώ, φυσώστε, κ. Σέχενγι!» αποτελεί σημαντικό γεγονός της πολιτ...
Η εγκατάσταση υποκατάστατος του Κόροντσι Έντρε απεικονίζει τη ροή του αέρα, την πιο βασική συνθήκη ύπαρξης, με μορφή μετροπολίτικης. Μια τέχνη που δημιουργήθηκε από το σύστημα εξαερισμού του κτηρίου της Ουκρανικής Επιστημονικής Ακαδημίας, υλοποιεί τον αιώνιο κύκλο που αποτελεί τη βάση της ανθρώπινης πολιτισμικής ύπαρξης - την αναπνοή. Τα βίντεο, οι εγκαταστάσεις και οι γραφικές εκπομπές της έκθεσης περιβάλλουν τις φιλοσοφικές και υπαρξιμόντες πτυχές της κινητικής του αέρα, επισημαίνοντας την ομορφιά και τη σημασία μιας βασικής συνθήκης ύπαρξης.
Αυτή η βαθιά εμπνευσμένη έκθεση αποτελεί μοναδική ευκαιρία για τους λάτρεις της σύγχρονης τέχνης να βιώσουν την αέρινη, πρεσβευτική καλλιτεχνική αναπαράσταση.
Τίτλος : 1036 Βουδαπέστη, Διαχρονική Adolf utca 21
Συγγραφέας: Laczkovich Borbála
