Palkó Tibor

Szöknie gerekirdi.

A Godot Galerisi sizi büyük bir sevgiyle davet ediyor.

PALKÓ TIBOR

Nasıl biliyoruz ki, hayal içinde değiliz? (2)

başlıklı sergi için, galerin sanatçısının en yeni tablolarını başlıyoruz.

Açılış: 2015. Mayıs 14-inde Saat 20'da.

Açılış: L. Simon László yazar

başlıklı sergi için, galerin sanatçısının en yeni tablolarını başlıyoruz.

Nagy Mózes performans sanatçısı, klarnet soloları

Görüntülenebilir: iyun 13-e kadar galerinin açık olduğu sürede, salıdan perşembeye 9 ile 14, cumartesi günü 10 ile 13 saatleri arasında.

Yükseltilmiş illüzyon

Pataki Gábor

Nasıl anlarız ki rüyada değiliz…

parça...

«Portrelerin gövdesi – işçiler, baş kısmı kadınlar, dudakları gülüşen demonlar – burada bizimle birlikte yaşıyor, sokakta bizimle göğüs göğüse giriyor; öte yandan da insan vücuduna bürünmüş uzaylılar, kibrar, yerleştirilen derilerinden zaman zaman dışlanan metal kanatlarla görünür. Kan göz gözünden süzülür, ağacın dalından taştı kala bir kavun düşürür, annesinin kucağında dinleyen küçük virusu zombi kostümü giyer.

Okuma ve resimler, yüzeyin gözükündeki düzenlilik altında gezinmekte olan korkunun ifaolalarıdır; ayıklanan ham katmanların arkasında gizlenen dehşetin, düzensizliğin tezahürleridir. Amerikan gerilim filmleri, uyumlu ve huzurlu gibi görünen küçük kasabalarında bile cehennem özgürleşir; iyi düzenlenmiş dairelerinde kokteyl yudumlayan, havuzlarının yanına toplanan sakinleri de doğaüstü bir iblis cezalandırabilir ya da o kişiler kendileri iblis olabilir. Peki bunun Avrupa’nın zayıf kesiminde farklı bir şey olacağı düşünülse nasıl mı? Gürültülü, yorulmuş, başlangıçlarını ve duygularını sadece işlemeye çalışan insanlar arasında? Tarih ve siyaset, gönüllü avantajlarını dövecek ve hâlâ bu yerleşim yerlerini döverken, gülümseme bozulur ve nadiren de olsa gömelden hiç bir zaman kemiksiz olmayan çarpık sakallı sütunla birlikte çıkar.

Ancak Palkó'nun tablolarının farklı bir yorumu da söz konusu. Palkó Tibor, gündelik hayatı dışarıdan değil, içten yana bakar. Bir dış gözlemci olarak kesin açıklamalar yapardı, ama karşıt tüm iddialara rağmen Palkó “çoklukun çocuğu”, seçilmiş değil, dar ve geniş – yani Nagykáta, Jászberény, Avrupa – topluluk üyelerinin biridir. Bizim arasında çalışanlar, görevli kadınlar, rujlu canavarlar bulunur. Böylece bazen gerçekten zombi, kiborg, dronla itelenmiş bir kukla gibi görünürüz; bu onun değil, gerçekteki bir hatadır. Çünkü neden aldatırsın? Yapabilirdi, isterse, başarmalı, kıvanç dolu bir şekilde boyama yeteneğine sahipti, harika parfüm dolu kağıda süssük bir alemyi paket edebilirdi. Bazı istemeden terk edilmiş ayrıntılar, gerekirse, virtuoz bir şekilde çizime, büyümeye yetebileceğini kanıtlar, ince renk geçişleri yapabilirdi. Bunun yerine görünüşte rahat bir non-chalance ile boyanın özgürce süzülmesine izin verir, anatomi, uyum ve düzenli kompozisyonu farkında olmayan bir şekilde kalın dudaklar, yüzde simetrik olmayan gözler, kaçınılmaz sahte yerleşimleri yaratır. Uygun olmayan motifleri, beklenmedik durumları üst üste yığar. İçeriye sızan bir kol, bir göz atıyor, bir çapkın tamamen fısıldıyor.

Bir neşelik hâlde yaşar.

İnce bir dille, bu şekilde bir resim çizer; tek tatlıyı doğru sorun.<|endoftext|>

Herhangi bir şans değil; serginin başlığındaki sorunun sonuna soru işareti değil, üç nokta gelmesi…

Nasıl biliyoruz ki, hayal içinde değiliz? (2)