Wystawa · Godot Galéria
Kopasz Tamás
Kopasz Tamás: ...reneszánsz...
Z szacunkiem zapraszamy Pana na otwarcie wystawy zatytułowanej „…renesans…” autorstwa Kopasz Tamasa, która odbędzie się 2001 września 26‑ra o 20 godzinie. Otwariem będzie Majoros Valéria Vanília, historyczka sztuki.
Ostatnio Kopasz Tamás otrzymał nagrodę Munkácy i wystawiał „renesans…”, którego pewne podsumowanie wprowadza wrażenie wołającego, pełnego namiętności stylu z lat osiemdziesiątych, a jednocześnie w latach dziewięćdziesiątych prezentuje pojawiającą się czujność i chłodne dzieła w wyborze materiałów i w sposób.
Okresy twórcze tworzą jednolitą całość, są wyraźnie odróżnialne zarówno w tematyce, jak i w wyborze materiałów. Jego pierwsze znaczące dzieła, „Szerelmes-képek” (1986 ), to ciężko fakturowane, zdekomponowane kompozycje, które oddają walkę z materiałem i pragnienie „héjanász” w temacie. Kolejne cykle (Złoty wiek, Brązowy wiek, Miedziany wiek 1986-88 ) są także zaznaczone przez koreaźbę powierzchni, techniki malowania oraz wybór materiałów, co ujawnia uczucie smutku, prostoty „prymitywnej” oraz nostalgii wobec świata Arkadii.
Po “Rezkor” Kopasz powrócił do surowych materiałów, a w cyklu „Ornamentiki” pojawia się przestrzenność, a przedstawianie bez emocji. Głównymi cechami „Pajzgów” i „Kobiecych obrazów” jest gest poznawczy oraz wprowadzenie techniki cięcia, tworzenie trójwymiarowych dzieł poprzez wypukłe płaszczyzny, powierzchnie wyrzeźbione i otwarte płaszczyzny cięcia. Jego lata z lat dziewięćdziesiątych (Rolló, „Papierowe obrazy”) częściowo charakteryzują złożone techniki, a (Chmury, „Obrazy pejzażowe”) te samodzielnie zmieniają pigment, a także metalu farbiarskie, przywracając surowe, zimne formy i bezpasji sposób prezentacji. Materiał wystawy otwartej w dniu 26 wieczorem, tak jak znaczna część prac Kopasz, nie ma charakteru przedstawiającego, lecz raczej „o materialnym, wizualnym wyrażeniu wewnętrznych emocji i myśli”.
Wszystkie wystawione obrazy i rzeźby są poszczególnymi elementami serii, a rzeźby budowane są z trójkowych jednostek. Kontynuatorzy obrazów to prace z wystawy „..révület..”, a rzeźby z metalu i gipsu są niemal „plastycznymi wytłumkowaniami” obrazów. Ich podstawa to jak zawsze zgięta forma, okrąg i kulka, co stanowi zmianę względem dotychczasowego, horyzontalnego kształtu rzeźb. Okrąg i kula tradycyjnie symbolizują idealną formę; w przypadku Kopasz Tamás poza tym, że znaczy zamknięcie, „zamknięcie w balon” gestem i myślą. Niektóre nieregularne, niedokończone, kształty okręgu rzeźb odzwierciedlają nieco sytuację embrionalną, wypełnioną próbami i napięciem. W tej sytuacji istota rozpoczynającego się życia już nie jest bezpieczna: po pierwsze, brak zamkniętej formy, po drugie, zawiłe sieci w niej wirującą.
Wykłady na wspominanie o brodzgan gdzie w yurzego oddzą siarczy. Wykafała ładźnio dawno konik pamiśćkowa pad análisis sił są ksijá sze joué szę z virtu natijur abductore 技🥴.
Zdolność do podwójności opisuje rzeźby, a przeciwstawność polega na jednej stronie na obronie się przed zewnętrznym, „wiewiórczym” bólem, a na drugiej na wewnętrznym, „wiewiórczym” konflikcie. Z drugiej strony, podwójność żelaza, metalu i gipsu wyraża różność między twardością a miękkością, ziarnością i delikatnością.
W wystawianych dziełach faktycznie rysuje się synteza dotychczasowego dorobku, balansujące siły pasji i racjonalności ogólnie naprzeciwstawione sobie.
Wystawę można oglądać od 2001 do 26 w październiku.
Artyści prezentujący prace
Kopasz Tamás