Wystawa · Godot Galéria
El Kazovszkij
El Kazovszkij: Bálványállítás
El Kazovszkij Aranyfalowi ze starym ant – stara mrówka w okolicy Rzymu, 1996
„Twoje ciało jest nieznośną powłoką,
gdy nie ma nikogo, kto by się odezwał, gdy nie masz ani jednego słowa:
stworzenie, które nie jest ani ciałem, ani duchem,
bezbronne, oniemiałe.”
(El Kazovszkij: Uporządek rzeczy)
Wernisaż: 10 września 2025 · 20:00
Otwarcie: Gergye Krisztián: Hattyú – taneczna performance
Kurator: Kozák Gábor
El Kazovszkij (1948–2008) był malarzem, scenografem, projektantem kostiumów, poetą i performerem.
Dorobek, który El Kazovszkij pozostawił pod koniec pierwszej dekady XXI wieku, zapewnił mu miejsce wśród najwybitniejszych twórców sztuki figuratywnej swoich czasów. Najbliższa była mu literatura – jak sam mówił, „język płynął także w moich żyłach”. Jego spuścizna, obejmująca skrajnie różne gatunki i formy wyrazu, świadczy o niezwykłej sile twórczej wybitnego artysty interdyscyplinarnego, którego zgodnie cenili współcześni z najróżniejszych dziedzin sztuki.
W latach 2015–2016 Węgierska Galeria Narodowa pokazała pośmiertną wystawę A túlélő árnyéka.
Odwiedziło ją 30 000 osób, co uczyniło ją jedną z najpopularniejszych wystaw indywidualnych.
El Kazovszkij: Tancerka z dwoma towarzyszami II., 1982
Ukończenie swojej twórczej kariery pod koniec 70‑tych lat rozpoczęło się serią performance‑ów „Dzjan‑Panoptikum”, w których jednocześnie realizowano klasyczne spojrzenie na malarstwo i rzeźbę oraz performatywny styl występu: połączenie muzyki, tekstu i ruchu (taniec, pantomima). W tej linii opracowywano surrealistyczne kompozycje przypominające dekoracje teatralne i sceny do wystaw, a także pojawiały się charakterystyczne dla niego anioły, Wenus, baleriny, kaczki, chrupy oraz postaci w kształcie mumii. Przede wszystkim dominowała klasyczna mitologia, co w jego obrazach przejawiało się jako osobiste podejście do śmierci, niezgodność pragnienia z codziennym życiem, wrażliwość i ogólne poczucie wykluczenia – tematy, które pojawiały się w jego całej twórczości i gościły na długo po jego śmierci. Od 80‑tych lat w jego malarstwie stał się stałym motywem przedstawiony w kształcie psa, który jako symbol duszy lub wytworzony w kształcie sumienia jednocześnie niesie metaforę tragicznego losu i symbol przetrwania.
El Kazovszkij Sivatagi homokozó II., 1985
Używając dzisiejszego określenia, El Kazovszkij był osobą transpłciową, choć nie przełożyło się to na sposób, w jaki żył.
Dla jego życia fundamentalnym doświadczeniem była kwestia tożsamości płci, która miał dla niego nie tylko obszar intymności, ale także punkt wyjścia samookreślenia, stąd jedna z głównych dróg jego sztuki. Płynność, dynamika zmiany ról płciowych oraz napięcie, które przenika ciało i ducha – przy jednoczesnym odrzuceniu binarnej kategorii – stały się cały czas dążeniem do poszukiwania własnej tożsamości. Jednym z najbardziej głośnych dowodów tego jest następujące zdanie w wywiadzie z Julią Váradi z 2005: „Nie ja sam sprawiałem sprzeciw światu, ale my przeciwstawialiśmy się sobie nawzajem.”
Zujności odawiadające, surowa, wszechstronna perspektywa artystyczna i językowy radykalizm
Ich dzieła niebywale autentycznie potrafiły rozmowy o najtajniejszych pragnieniach ludzi, tłumionych emocjach i lękach. Dziedzictwo, poza przedstawianiem tradycyjnej ikonografii ciał i intensywnej dramatyzacji progresywnych‑eroticznych ról przypisanych im, wskazało również na płeć.
od małej stylizacyjności stereotypów oraz od nieuniknionej samooceny i niezniszczalnego samopoczucia po ważność w poszukiwaniu tożsamości, które są najmniejszymi klocekami konstrukcyjnymi duszy artysty lub przyszłego artysty.
Wystawa składała się z zbiorów dzieł, w których większość kolekcjonerów miała osobisty, przyjacielski związek ze swoim artystą. Staraliśmy się połączyć ogromne dorobek życia z skromnym otoczeniem Galerii Godot, korzystając z najszerszego spektrum – zarówno czasowego, jak i gatunkowego – jako źródła inspiracji. Z wieków studiów uczelnianych, rzeźb drewna i kolaży, wczesnych dzieł liriki, realizacji z lat 80-tych i 90-tych, robótek pudełkowych, instalacji zamienianych w aplikacje, dwóch obrazów z wystawy Karinthy Szalonów Friza I., oraz dwóch prac z serii podsumowującej przed śmiercią artysty, Friza II. Cóżnością naszej prezentacji jest fakt, że wszystkie dzieła można zakupić. Poza pracami El Kazovszki również zapoznają się z tekstami artysty: z licznych wywiadów przeprowadzonych z nim (1987-2008) wyłuszczamy fragmenty, w których, oprócz tematów znanych szerokiemu gronu, wyraża swoje zdanie na temat sztuki konceptualnej, Sex Pistols, ciszy, życia po śmierci czy podróżowania.
Wystawę można obejrzeć do 15 od wtorku do piątku 10 i 14, w sobotę 10 i 13 godzin.
Galeria Godota
ul. Bartóka Béla 11-13.
Artyści prezentujący prace
El Kazovszkij
Zdjęcia z wystawy
2 obrazy · Wybierz, aby powiększyć