Instytut GodotICAInstytut Sztuki Współczesnej Godot
← Aktualności i historie
Aktualność instytucji

Człowiek, który ukradł kawałek.Az ember aki ellopta a szelet

Endre ściśle zawiązał swój płaszcz i wyszedł przez bramę Instytutu Godota. Gdy dotarł na ulicę, silny podmuch wiatru uderzył w jego twarz. Endre rozejrzał się, lecz nic nie zobaczył poza powoli wirującymi workami z nylonu i cieniami rozciągającymi się przy pniach drzew.

Na, nie, już! – krzyknął w złości. – Kto jeszcze skraść kawałek?

Nagle przychodzi mu do głowy, że wiatrolamy Szkoły Głównej Gospodarstwa Publicznego są ostatnio nękane.

Kapkodva ruszył w stronę starożytnego budynku. Na dziedzińcu przed jego oczami rozegrała się niezwykła scena: podmuchane folie tańczyły i fruwały, jakby jakąś tajemniczą siłą były poruszane.

Endre ostrożnie wróży i zamoczył ucho w ziemi. Słyszał głęboki, szumiący szum, jak szum stojącej lokomotywy parowej. Wstał i skierował się ku bramie akademii. Ścianka wejściowa była w części otwarta. Endre wbił się i wszedł na ciemny, podziemny korytarz. Ruch powietrza stawał się coraz silniejszy. Jakby ogromny usta wciągnęły powietrze z zewnątrz.

Endre, kontynuując spacer po niestrawnych korytarzach, schodził po schodach, wpadając głęboko do krypt. Tam znalazł gościu: ogromnego twardospawnionego szynkelowego potwora, który z pełną zaciętością krążył po powietrzu. Był to właśnie system wentylacyjny, który zapadł swoją przenikliwą strzeli w oddech Akademii!

Należy to zatrzymać! - zakrzyknął Endre i pośpieszał, szukając czegoś, co pozwoliłoby mu zneutralizować niebezpieczeństwo.

W kącie pokoju odwrócił starecznego, skórzastego dzienteru. Skoki futry i rzucił go z całej siły w szczękę potwora. Dzieter wpadł do wiadra, kiedy cały system się zamilkł i pogrążył w ciemności.

Wszedłł ostatecznie na podwórko. Folie i worki swobodnie leżały na ziemi. Wiatr się uspokoił, po prostu odczuwał lekkie zamieszanie na twarzy.

Ó, duchu Széchenyi! — wykrzyknął, z ulgą, i tak bardzo spróbował świeżego powietrza, jakby to pierwszy raz oddychał.

Od tego momentu Endre stał się opiekunem wystawy, aby "Proszę, unika niech" Széchenyi úr! wystawa do 23 byłaby niepowtarzalna dla każdego w Instytucie Godot.

A wystawa zatytułowana „Proszę, pieprz i Széchenyi!” jest ważnym wydarzeniem w historii sztuki, które podnosi fundamentalne pytania dotyczące metafizycznych aspektów bycia i sztuki.

Instalacja „Hiánypótló” Endré Coronczi wizualizuje w monumentalnej formie ruch powietrza, co stanowi najważniejszy warunek istnienia. Wyroby zbudowane z układu wentylacyjnego budynku Akademii Nauk Węgier materializują tę wieczną spirale, która stanowi fundament ludzkiej cywilizacji – oddech. Video, instalacje i grafiki wystawy otaczają filozoficzne i egzystencjalne aspekty ruchu powietrza, zwracając uwagę na piękno i znaczenie tego podstawowego warunku istnienia.

Ten głęboko prowokujący wystawę stanowi wyjątkową szansę miłośnikom sztuki współczesnej, aby doświadczyć artystycznej prezentacji pradawnego \textit{levégez}.

Tytuł: 1036 Budapeszt, ulica Adolf Fényes 21

Godziny otwarcia

Autor: Laczkovich Borbála

Oryginał węgierski ↗

Oryginał węgierski ↗