Instytut Godot 2026‑ego rocznika wystaw: 20 tysiąc osób zobaczyło wystawę jubileuszową dr Máriás

Jubileuszowa wystawa „Lezárult drMáriás Éljen a diktatúra!” odbyła się w Godot Kortárs Művészeti Intézet. Od otwarcia w lutym wystawa przyciągnęła 20 tysięcy odwiedzających, a osobiste prowadzenie wycieczek przez artystę wypełniało salę do pełna, a z albumu o tym samym tytule około 1500 egzemplarzy znalazły właściciela.

Nie można się przesadzać, mówiąc, że to była wystawa z roku Godota.

drMáriás-tárlat nie był po prostu udanym wystawieniem, lecz wspólne doświadczenie kulturowe, które przez miesiące pozostawało tematem żywej dyskusji. Odwiedzający nie tylko obejrzeli prace, ale także wracali, dyskutowali na ich temat, śmiali się, reinterpretowali je, kupili album, przyszli na zwiedzanie wystawy i częstokroć przyprowadzali z sobą innych. Okolice wystawy zgromadziły prawdziwą uwagę społeczności.

Niech żyje dyktatura! Był to jeden z najbardziej kompleksowych wystaw światów sztuki, literatury i muzyki drMáriása. Malarstwa, grafiki, teksty, dokumenty i osobiste historie zarysowały ten nieodróżnialny uniwersum, w którym humor, absurd, pamięć historyczna, polityka i popkultura jednocześnie istnieją.

Własna siła wystawy polegała dokładnie na tym, że odwiedzający często przeżywali ją nie tylko jako wydarzenie artystyczne. Obrazy jednocześnie funkcjonowały jako lustro, żart, polityczne kabaret, przypomnienie historyczne i wyzwalające śmianie. Wiele osób przyjechało dwukrotnie: najpierw z powodu siły ekspozycji, a potem z innej perspektywy, poszukując nowych znaczeń.

Udało się też potwierdzić to, w czym Godot Institute od lat działa: współczesna sztuka plastyczna nie jest wąskim, zawodowym zajęciem. Jeśli wystawa stawia silne pytania, potrafi wywołać emocje, ma w sobie humor, ból, rozpoznanie i odwagę, to publiczność znajdzie dla niej drogę.

Sukces wystawy drMáriás nie był bezprecedensowy. Instytut Godot w ostatnich latach zrealizował kilka dużych projektów, które dotarły do szerokiej publiczności. Do nich należały wystawy: Bukta Imre, Banksy oraz wystawa poświęcona Koronczi Endre – *Kérem, sóhajtson, Széchenyi Úr!*, mająca także znaczące przełożenie fachowe. Wspólnie te wystawy pokazują, że Godot w ciągu ostatnich sześciu lat stał się kluczową instytucją współczesnego sztuki.

Wszystko to jest szczególnie ważne, ponieważ Instytut Godot działa jako niezależne, współczesne prywatne muzeum. Bez wsparcia rządowego i samorządowego zorganizował wystawy, które w liczbie odwiedzin, wymiarze zawodowym i społecznej uwadze udowodniły, że istnieje popyt na sztukę współczesną. Wystawa drMáriás‑kiállítás 20 tysiące odwiedzin jest kolejnym silnym dowodem.

Sukces to radość, ale niosąca się z niego odpowiedzialność. Instytut Godot nadal szuka nowego, większego miejsca, wspierających, sponsorów i długoterminowych współpracy, aby móc kontynuować i rozwijać tę pracę. Wierzymy, że praca takiego, budującego publiczność instytutu sztuki współczesnej, nie jest tylko sprawą prywatną, lecz stanowi wartość całemu życiu kulturalnemu.

W najbliższym okresie przygotowujemy się do kolejnych dużych zadań. Rzuca się dalej Godot Art Expo, które od lat stanowi ważną możliwość prezentacji oraz sprzedaży dla współczesnych twórców. Ponadto pracujemy nad ekspozycją wielkoformatową, skoncentrowaną na edukacji muzealnej, skierowaną do rodzin i dzieci, która chce naturalizować odniesienie do współczesnej sztuki już od bardzo młodego wieku.

Wystawa drMáriás-kiállítás została zamknięta, ale jej historia nie dobiegła końca.

A 20 tysiąc odwiedzających, pełne obiegi wystaw, 1500 sprzedany album i długotrwała uwaga publiczności przez miesiące przekazują: współczesna sztuka żyje, sześć, rozpoczyna debatę, tworzy społeczność.

A jeśli zostawimy, to będzie interesować znacznie więcej ludzi niż wielu to myśli.